با بهتر شدن تکنولوژی آیا جامعه بدتر می‌شود؟

فرض کنید دو نفر به صورت همزمان مشغول کنده‌کاری بر روی یک تخنه چوب هستند. یکی از آنها از یک اره‌دستی استفاده می‌کند و دیگری از یک اره‌برقی. اگر شما به سرانجام این تخته چوب علاقه‌مند باشید، کدام یک را تماشا می‌کنید؟

منطق اره‌برقی و دستی برخی را به این نتیجه‌گیری رسانده است که تکامل تکنولوژیک برای آینده‌ی نزدیک بشریت بسیار مهم‌تر از تکامل بیولوژیک است؛ چرا که امروزه نه اره‌دستی بیولوژیک، بلکه اره‌برقی تکنولوژی است که به سرعت در حال ارائه تعریف جدیدی از بشریت است. ابزارهایی که استفاده می‌کنیم روش زندگی ما را سریع‌تر از هر جدال بین نسلی تغییر می‌دهند. ما همان قطعه چوب هستیم حتی اگر برخی اوقات کاملاً متوجه آن نباشیم.

با فرض اینکه ما واقعاً با عادت کردن به ابزارهای تکنولوژیک تکامل می‌یابیم – مانند تلفن‌های همیشه هوشمندتر، عینک‌های راهنما و ماشین‌های خلاقانه – این سؤال بزرگ مطرح است: آیا این نوع تکامل ما را در جهت دلخواه قرار می‌دهد؟ آیا همانگونه که همیشه حس می‌کنیم، تکامل بیولوژیک این کار را انجام داده است؟

برخی افراد مانند کوین کلی – بنیان‌گذار Wired – اعتقاد دارند که پاسخ یک “بله” با صدای بلند است. او در کتاب خودش با عنوان “آنچه تکنولوژی می‌خواهد” این گونه می‌نویسد: تکنولوژی آنچه را می‌خواهد که زندگی می‌خواهد. افزایش اثربخشی، افزایش فرصت‌ها، افزایش پیدایش‌ها، افزایش پیچیدگی، افزایش تنوع، افزایش تخصص‌ها، افزایش حضور همزمان در همه‌جا، افزایش حساسیت و ادراک، افزایش ساختار، افزایش قابلیت تکامل”.

ایزی‌تک - با بهتر شدن تکنولوژی آیا جامعه بدتر می‌شود؟

می‌توانیم تئوری “افزایش” را با یک سفر سریع به شمال، به یک ناحیه بسته در جنوب فروشگاه‌های بزرگ “هادسون بی” امتحان کنیم. در این ناحیه قبیله “اوجی کری” با نزدیک به سی‌هزار نفر، در زمینی سرد و متروک با مساحتی نزدیک به مساحت آلمان، زندگی می‌کنند. برای قرن بیستمی‌ها، این مردم از لحاظ تکنولوژیکی نسبتاً ساده به حساب می‌آیند. مانند صحرانشین‌ها، تابستان‌ها در چادر و زمستان‌ها در کلبه زندگی می‌کنند. کفش‌های برفی، سگ‌های سورتمه و کانوهایی که روزی اصلی‌ترین ابزار حمل و نقل به حساب می‌آمدند، برای ماهیگیری و شکار خرگوش استفاده می‌شوند.

دکتری که در حدود سال ۱۹۴۰ زمانی را با این مردم سپری کرده بود، متوجه عدم وجود اختلالات روانی و سوء مصرف مواد در این جمعیت شده و مشاهده کرد که مردم در شرایطی خشن، سالم و سرشار از فعالیت زندگی می‌کنند. “اوجی کری” ها هر خارجی را با قدرت و توان خود تحت تأثیر قرار می‌دادند. بازدیدکننده دیگری در سال ۱۹۵۰ از خلاقیت، شجاعت و از خودگذشتگی آنها نوشته است.

این جمعیت برای قرن‌ها با اروپاییان در ارتباط بودند، اما در سال ۱۹۶۰ هنگامی که سفر کامیون‌ها به شمال آغاز شد، تکنولوژی‌های جدیدتر مانند الکتریسیته و موتور احتراق داخلی به آنجا رسید. “اوجی کری” ها مشتاقانه این ابزارهای جدید را پذیرفتند. در ذهنیت ما اینگونه به نظر می‌رسد که “اوجی کری” ها به سرعت به سمت تکامل پیش رفته و صدها سال از تکنولوژی را تنها در چند دهه طی نموده‌اند.

خبر خوب این است که “اوجی کری” ها دیگر با سختی‌های زمستان دست و پنجه نرم نمی‌کنند. آنها خیلی راحت‌تر می‌توانند غذای مورد نیاز خود را وارد و ذخیره کنند. آنها از لذت‌هایی مانند شیرینی و الکل بهره‌مندند. زندگی بسیار راحت‌تر شده است. کار دشوار هدایت کانو و سورتمه‌های برفی به اسنوبردهای موتوردار واگذار شده است.

با این حال در حقیقت، داستان “اوجی کری” ها، یک داستان با پایان خوشایند نیست. از زمان ورود تکنولوژی‌های جدید، این جمعیت از حجم فزاینده بیماری چاقی، بیماری‌های قلبی و دیابت نوع ۲ رنج می‌برد. مشکلات اجتماعی شایع شده‌اند: بیکاری، اعتیاد به الکل، اعتیاد به مواد مخدر و خودکشی.

تکنولوژی تنها دلیل این تغییرات نیست. اما محققان نشان داده‌اند که یک عامل تأثیرگذار است. در گذشته زندگی آنها نیازمند فعالیت زیاد روزانه در حد یک ورزشکار حرفه‌ای بود. اما آن روزها تمام شده‌اند و با راحتی‌های مدرن جایگزین شده‌اند. علی‌رغم وجود پزشکی مدرن، با این حال روند سلامتی آنها نزولی است و این مسیر قابل برگشت نیست. در حقیقت می‌توان گفت که “اوجی کری” ها با پیشرفت‌های تکنولوژیک به قتل رسیده‌اند.

“اوجی کری” ها یک مورد غیر معمولند. برای هر جامعه‌ای سازگاری با تکنولوژی‌های جدید زمان‌بر است و جامعه از صدمات دیگری مانند استعمار و نابودی فرهنگی هم رنج می‌برند. با این حال این داستان یک هشدار مهم برای نژاد بشر است. مشکل با تکامل تکنولوژیک این است که کاملاً تحت کنترل ما است و ما همیشه بهترین تصمیمات را نمی‌گیریم.

این را می‌توان اصلی‌ترین تفاوت تکامل بیولوژیک و تکنولوژیک در نظر گرفت. تکامل بیولوژیک از بقای بهترین‌ها حاصل می‌شود چرا که احتمال انتقال خصوصیت‌ها از جمعیتی که زنده می‌مانند و تولید مثل می‌کنند به نسل بعدی بیشتر است. هرچند این روش کامل نیست اما با نگرشی خشن می‌توان ادعا کرد که این روش طرفدار افرادی است که با محیط خود سازگار می‌شوند.

تکامل تکنولوژیک منشأ اثر دیگری دارد. این یک تکامل خودکار است و بنابراین از آنچه که ما می‌خواهیم در مقابل آنچه که مجبوریم با آن سازگار شویم، حاصل می‌شود. در یک بازار اقتصادی این موضوع حتی پیچیده‌تر است. هویت تکنولوژیک بر اساس آنچه مشتریان به زعم شرکت‌ها برایش پرداخت می‌کنند، شکل می‌گیرد. بنابراین چندان با “اوجی کری” ها متفاوت نیستند. به عنوان تسلیحات راحت‌طلبی، ما بیشتر وقت خود را صرف به حداقل رساندن درد و حداکثر کردن لذت می‌کنیم. وقتی بحث تکنولوژی می‌شود، ما همیشه می‌خواهیم همه‌چیز را ساده‌تر کنیم نه خسته‌کننده؛ و البته دوست داریم کمی هم جوان‌تر به نظر برسیم.

ترکیب تمایل ما به راحت‌طلبی و قدرت تکنولوژیک‌مان یک امکان بی مهابا برای ما ایجاد می‌کند. اگر مراقب نباشیم، نه تنها ما را به سمت تنهایی بلکه به سمت راحت‌طلبی افراطی سوق می‌دهد. این آینده‌ای است که با یک تکامل به سمت هوشمندی تعریف نمی‌شود، بلکه با حذف چالش‌ها از زندگی روزمره تعریف می‌شود. راحت‌طلبی افراطی (همانطور که به خوبی در فیلم Wall-E نشان داده شده است (تصویر زیر)) اجتناب‌ناپذیر است. اما چشم‌انداز آن به ما نشان می‌دهد که به مکانیزمی نیاز داریم تا انسانیت را در مسیر خود در نظر بگیرد

ایزی‌تک - با بهتر شدن تکنولوژی آیا جامعه بدتر می‌شود؟

صنعت تکنولوژی که تلاش زیادی برای تعیین چارچوب برای ما انجام داده است، وظیفه دارد که بیشتر خود کامل‌مان را برای‌مان مهیا کند تا علایق محدودمان را. این هر دو فرصت و ابزاری برای رسیدن به چیزی بالاتر است. و ما به عنوان مصرف‌کننده باید به خاطر داشته باشیم که خواسته‌های جمعی ما سرنوشت ما را به عنوان یک گونه تعیین می‌کند و شرایط پسا انسانی را برایمان تعریف می‌کند.

منبع: نیویورکر

نویسنده: تیم وو

 

مطالب مرتبط

نظر بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *